Strategic Defence & Security Review: inslaande bom

• Een vliegdekschip zal volledig operationeel zijn terwijl de tweede in reserve wordt gehouden, als ‘stand-by’ zeg maar. Deze laatste gedurende drie jaar (2016-2019). Dit omdat het (door clausules in het contract) duurder is om de bouw te annuleren dan om ze te laten bouwen. Het operationele vliegdekschip zal Joint Strike Fighters (F-35C’s) en helikopters aan boord hebben.

• Het nieuwe vlaggenschip zal dus aangepast worden voor CATOBAR-operaties, wat al voorzien was in het basisontwerp. Doordat HMS Ark Royal uit de vloot wordt genomen en de Harriers niet meer zullen vliegen zullen er de volgende negen jaar (wanneer het eerste vliegdekschip in dienst komt) geen Britse toestellen kunnen opereren vanop Britse vliegdekschepen.

• De marinehelikopters zullen voornamelijk bestaan uit Wildcat en Merlin helikopters. De Type 45 destroyer zal ook de mogelijkheid krijgen om de Chinook te gebruiken.

• HMS Ark Royal, het vlaggenschip van de Royal Navy, zal onmiddellijk uit dienst worden genomen. Het aantal fregatten wordt met vier verminderd. HMS Illustrious, een ander vliegdekschip, of HMS Ocean, een helikoptervliegdekschip, zal uit dienst worden genomen na een korte evaluatie om te bepalen welk schip het beste kan dienen voor helikopters.

• Het is strategisch noodzakelijk/wenselijk dat er in de toekomst een vliegdekschip komt dat offensief gebruikt kan worden,

• Er zal in de praktijk slechts 1 vliegdekschip operationeel zijn. “ We kunnen nu niet voorzien hoe de omstandigheden zouden kunnen zijn waarvoor het Verenigd Koninkrijk op zo een grote schaal een offensieve capaciteit nodig zou hebben. Het is onwaarschijnlijk om tegenstanders te hebben in grote luchtgevechten. Het is erg waarschijnlijk dat we echter precisieoperaties zullen uitvoeren waarbij we geavanceerde luchtverdedigingsinstallaties zullen moeten onschadelijk maken.” Het vliegdekschip zal in de praktijk 12 straaljagers aan boord hebben maar de mogelijkheid om 36 toestellen operationeel te gebruiken op het schip blijft. De mogelijkheden van deze toestellen zijn veel groter dan de bestaande Harriertoestellen. Het schip krijgt de mogelijkheid om een grote variëteit aan helikopters te gebruiken - bijvoorbeeld een maximum van twaalf Chinooks of Merlins en acht Apaches. Welke toestellen en hoeveel er aan boord zullen zijn hangt af van de opdracht.

• Een enkel vliegdekschip moet zo effectief mogelijk zijn. Het huidige ontwerp is niet volledig compatibel met belangrijke bondgenoten, aangezien de marinejagers er niet op zoude kunnen landen. Vandaar de installatie van een of meerdere katapulten, naast het zogeheten ‘arrestor gear’: kabels waarmee landende toestellen hard worden afgeremd.

• Het gebruik van een CATOBAR-toestel (de F-35C in plaats van de -B). Hier zijn voordelen aan, vanwege het grotere bereik (actieradius van 600 nm ten opzichte van 450 nm) en meer bewapening die meegenomen kan worden. Het Verenigd Koninkrijk zal slechts een type gebruiken: de F-35C Lighting, in plaats van verschillende varianten (bijvoorbeeld de -A en -C). De kosten tijdens het gebruik kunnen hiermee tot 25 % dalen.

• De huidige vliegdekschepen worden onmiddellijk met pensioen gestuurd. De beperkte (zij het zeer effectieve, nvdr) luchtsteun van de Harriers wordt niet mogelijk geacht om zowel in Afghanistan voldoende te zijn en tegelijkertijd volledig operationeel te zijn op een vliegdekschip.

• Een van de vliegdekschepen kan mogelijk verkocht worden (een gelijkaardige beslissing werd in de jaren 1980 al genomen door de Britse regering onder leiding van Margaret Thatcher. Alhoewel er toen al een vliegdekschip verkocht was aan Australië, vond men dat deze beslissing teniet gedaan moest worden. Nadien diende het vliegdekschip tijdens de Falklandoorlog).