We krijgen op ons actieve forum regelmatig vragen over de pilotenopleiding in België. Veel mensen hebben de droom of ambitie om ooit zelf een lijnvliegtuig te bedienen, maar weten veelal niet hoe de opleiding precies in haar werk gaat of wat er allemaal nodig is qua voorbereiding. Hoewel er verschillende commerciële en privé-piloten zijn die hun ervaringen graag met anderen delen, introduceren we vanaf deze een nieuwe rubriek om de laatste twijfels uit de wereld te helpen. Lodewijk Delaere begon zeven weken geleden aan zijn opleiding tot lijnpiloot bij CAE Oxford Aviation Academy Brussels en vertelt ons in deze rubriek elke twee weken de details. Vandaag de eerste aflevering. Geniet ervan!

Ik ben Lodewijk, een 17-jarige jongen met een grote passie voor luchtvaart. Eind juni ben ik gestart met mijn pilotenopleiding aan de CAE Oxford Aviation Academy Brussels (het voormalige Sabena Flight Academy). Via Flightlevel zal ik jullie op de hoogte houden van mijn doen en laten tijdens deze intensieve opleiding tot lijnpiloot. Dit elke twee weken: mijn avontuur naar de ‘right seat’. Stay tuned!

Lodewijk in de A-320 family sim

Geschiedenis

Dit moment ben ik student in prom 25, samen met 6 anderen zijn we zeven weken geleden gestart. Voor ik uitwijk over de opleiding eerst wat informatie over mezelf. Ik ben een West-Vlaming, uit de streek rond Brugge en ben in Blankenberge naar school geweest. Daar heb ik de opleiding Wiskunde-Wetenschappen achter de rug. De droom om piloot te worden had ik al lang (zoals velen), maar ik had nooit gedacht dat ik effectief aan een opleiding tot piloot zou beginnen. Het is namelijk een heel grote stap met veel verantwoordelijkheid. Eentje die nogal veel geld kost: € 85.000.

Ik heb maanden nagedacht, overwogen en getwijfeld of ik de stap zou zetten. Eigenlijk wist ik echt niet wat ik anders wou gaan doen na mijn middelbaar. Mijn ouders hadden liever dat ik op z’n minst eerst iets anders studeerde vooraleer ik een opleiding tot piloot zou overwegen, waar de arbeidsmarkt op dit moment eigenlijk absoluut niet rooskleurig is. Daarnaast speelde mijn jonge leeftijd ook mee. Ik ben op dit moment 17 jaar, dus als ik afstudeer aan SFA zal ik net 19 zijn. Ben ik dan al klaar om direct in het grote leven te stappen (want hoogstwaarschijnlijk zal ik niet in België kunnen blijven om te vliegen)? En stel dat ik het niet zou aankunnen, maar je daar toch met die lening af te betalen zit? Dus misschien toch eerst iets anders doen? Maar wat?

Mijn keuze stond vast: ik word piloot. Al moet ik toegeven dat die vastberadenheid doorspekt is met twijfels en faalangst. Ga ik werk vinden? Zal ik de opleiding kunnen uitvoeren zonder uit de boot te vallen en met torenhoge leningen te zitten? Vandaag zit ik eigenlijk nog altijd met die vragen, vooral dan de vraag die nu vlak naast mij loopt: “Wat als ik toch niet slaag?”. Dan ben ik zo maar eventjes 13.000 euro kwijt… Leuke gedachte, niet? Dat geeft dan wel direct aan waarvoor je werkt: je weet dat je je best moet doen om te kunnen slagen. 75 procent is niet niets, toegegeven.

Om mijn woorden kracht bij te zetten ben ik naar verschillende scholen geweest om informatie te krijgen over de werking, de effectieve kostprijs, … Na de hele bezoekronde wist ik dat ik het best bij SFA zou starten. Vooral omdat ze in de grote CAE Global Academy-group zitten. Dat houdt dus in dat als je werk zou vinden, het eerder met SFA (CAE eigenlijk) zou zijn dan met een andere school. En toegegeven… ook omdat je met SFA naar de States gaat om te daar je praktische vliegopleiding te starten. De eerste vijf à zes maanden praktijk gaat door in Phoenix, Arizona. Het laatste deel wordt echter in Europa gevlogen, momenteel in Antwerpen of in de toekomst heel misschien op de academie in Oxford, UK.

Vertrek naar de states (prom 18)

Goed, begin dit jaar nam ik dus toch de beslissing om te beginnen aan de CAE Oxford Aviation Academy Brussels. Dan moest ik namelijk voor mijn klastitularis opgeven wat ik volgend jaar zou doen. Jammer genoeg was ik natuurlijk niet zeker dat ik ging starten: ik moest nog alle toelatingsexamens doen om te mogen beginnen.

Selecties

De eerste ‘proef’ was gepland op 1 maart: de medische keuring. Zoals velen had ik voordien op internet eventjes gezocht wat dat precies inhield: je gehoor wordt getest, je ogen worden grondig getest, je wordt getest op evenwicht, je moet een plasje maken, ze trekken een beetje bloed, er wordt een cardiogram opgesteld en je wordt uiteraard gemeten, gewogen,…Niets bijzonders eigenlijk. Ik denk wel dat ik me meer bezig gehouden heb met papieren in te vullen dan met de specifieke testen. Dit alles ging trouwens allemaal door in (eigenlijk onder) het b.house in Zaventem. Vroeger ging de medische keuring door in Brussel zelf (in het WTC-gebouw), maar bij mij was dat niet het geval. Een paar weken later kreeg ik mijn medische licentie via de post opgestuurd, stap 1 was volbracht. Kostprijs medisch onderzoek: 350 euro.

Dan werd het tijd om mezelf effectief in te schrijven bij CAE. Vooraleer je definitief toegelaten bent, moet je een aantal testen afleggen. Ik had gekozen om te starten in september 2012, om mijn testen van fysica en Engels af te leggen op maandag 16 april 2012 en om mijn ADAPT-test af te leggen op dinsdag 22 mei 2012. Vanaf dat ik een bevestiging kreeg was het avontuur gestart: er was geen weg meer terug… Maandag 16 april, een dag midden in de paasvakantie. Terwijl al mijn vrienden en klasgenoten zaten te genieten van hun vakantie, was ik die dag vroeg opgestaan, aan het pendelen naar Steenokkerzeel, om mijn testen af te leggen.

Ik begon in de voormiddag met Engels. Dit was persoonlijk de test waarvoor ik het meest vreesde, aangezien mijn Engels niet 100% is. Het is belangrijk om Engels goed onder de knie te hebben, omdat zowat de hele vliegindustrie Engels spreekt. Ook alle theorie- en praktijklessen op de academie worden in het Engels gegeven. De test op zich was niet zo moeilijk: ik werd voor een computer geplaatst, met een koptelefoon en moest gewoon doen wat op het scherm kwam. Dat ging van zinnetjes lezen, herhalen (als ze gesproken worden), een verhaaltje dat je te horen kreeg navertellen and so on… Hiervan kreeg ik direct resultaat: 68/80 (85%), geslaagd dus, want ik moest minimum 50 op 80 halen. Met overschot dus. En dat gaf me moed voor de volgende test: fysica. Die ging in de namiddag door.

Hoewel ik voor de test Engels alleen was (wat me een beetje verbaasde), waren er voor de fysicatest meer kandidaatstudenten komen opdagen. We waren met zo’n 6-7 personen om de test af te leggen. Voor die fysicatest had ik me al van een paar weken voordien voorbereid, door alles te herhalen wat we moesten kennen. Dat was gemakkelijk met Shaum’s College Physics. Ook weer op het internet had ik gelezen dat enkel de oefeningen van niveau [I] en niveau [II] voldoende waren om te slagen. (Trouwens, de mensen die graag de verschillende hoofdstukken willen weten die je moet kennen voor de test, mogen me altijd mailen). Toen ik de test kreeg en de vragen even overliep, had ik echt een gevoel van “zo simpel, was het echt de moeite om daar zoveel tijd aan te besteden?”. Het resultaat mocht er dan ook zijn: ik was als eerste klaar van die groep, mijn test was direct verbeterd: een droge 20/20. Jaja, fase 2 was al achter de rug, “with ease”.

ADAPT

Vanaf dan was het aftellen naar de dag van de ADAPT. Ik was heel blij toen ik van Valérie een mailtje kreeg waarin de datum waarop ik mijn test mocht doen, werd bevestigd: 22 mei. Er werd van mij wel gevraagd dat ik voordien een vragenlijst zou invullen. Ik moest daarbij aangeven in hoeverre ik met een aangegeven stelling akkoord ging. Ja, daarvoor was er soms wel enige zelfkennis vereist. Het is trouwens niet goed om je voor te doen als “de perfecte piloot”, want dat wordt toch getoetst in je interview. Gewoon eerlijk zijn is de boodschap. Er wordt vooral gekeken naar consistentie in je antwoorden, sommige vragen komen meerdere keren terug in een iets andere vorm en wie eerlijk is zal overal hetzelfde antwoorden.

Dan was de grote dag: 22 mei. Een dinsdag en niet in de vakantie. Dus terwijl al mijn vrienden op school zaten, was ik onderweg naar Steenokkerzeel om mijn ADAPT-test af te leggen. Een mooie quizvraag zou trouwens zijn: “Waarvoor staat ADAPT?”. ADAPT = Assess, Develop and Performance Training. Die test bestond trouwens uit 3 delen: ik begon met een interview, daarna een test wiskunde en een test fysica (die moest voor de een of andere reden nog eens gedaan worden) en tenslotte nog een skill test.

Het interview was een “losse babbel” met psychologen waarin men mij vroeg naar het waarom. De eerste vraag is te verwachten, maar daarom niet minder moeilijk. “Waarom wil je piloot worden?”. Maar dan krijg je ook vragen over hoe je problemen oplost, over hoe je zaken aanpakt, enzovoort. Mijn interview werd toevallig in het Nederlands afgelegd, maar normaal gezien gebeurt ook dat in het Engels. Die dag had ook een ander meisje haar ADAPT-test. Op de eerste dag bleek dat we in dezefde prom zaten. De testen wiskunde en fysica waren niet moeilijk, maar de tijdsdruk was wel een struikelblok: je kreeg telkens maximaal een half uurtje om 20 vragen op te lossen. Moeilijk waren ze niet echt, je mocht gewoon niet te veel aarzelen.

Tijdens de opendeurdag in oktober vorig jaar heb ik de kans gekegen om de “fake” ADAPT-test te kunnen afleggen. Ik wist dus waar ik me aan kon verwachten: multi-tasken, een test waarbij ik zeer veel op korte tijd moet doen, waaronder:

• zelf vliegen (speed en altitude constant houden en de route vliegen)
• extra vragen oplossen (logische, waaronder hoofdrekenen, figuurtjes herkennen enz)
• naar “buiten” kijken om je waypoints te kunnen zien en uiteraard ook om andere vliegtuigen te zien.

Ze hadden mij die dag verteld dat dit normaal een volledige dag zou inhouden, want de test wordt gefilmd en achteraf nog eens besproken.

Maar wees gerust, zo moeilijk werd het voor mij niet. Toen ik in mei mijn test kwam afleggen, was het concept al veranderd. Uiteraard moest je nog naar buiten kijken, tellen hoeveel en welke lampjes afgaan in je cockpit, logische vragen oplossen, een spelletje “laat het vliegtuig de blokjes ontwijken” spelen enzovoort, maar ik moest niet meer zelf vliegen. De test nam bovendien amper 5 minuten in beslag… Achteraf kreeg ik dan een korte debriefing waarbij me werd gevraagd hoeveel keer ik lichtje A heb zien branden, hoe mijn cockpit eruit zag etc. Na die vragenlijst was het nog niet gedaan: de test moest je nog een tweede keer doen. Perfect hetzelfde, geen veranderingen. Gewoon om te zien dat je beter doet dan de eerste keer, omdat je weet waarop je moet letten. Kostprijs selectietesten: 200 euro.

De start

Een paar weken later kreeg ik de verlossende mail om te zeggen dat ik geslaagd was. Yes! Normaal gingen ze bellen, maar om de een of andere reden is dat bij mij niet gebeurd…

In die mail stond ook de vraag of het mogelijk was dat ik vroeger kon starten. Normaal ging ik in september starten, maar er waren blijkbaar al zodanig veel aanvragen voor september binnengelopen, dat ze noodgedwongen een klas eind juni (exact een week na mijn laatste examen in het middelbaar) wilden laten starten. De mensen die dan zouden starten, kregen 2000 euro korting op de totaalprijs. Ik heb er even over nagedacht en daarna toch gezegd dat ik het ging doen. Ik heb blijkbaar iets met de vakantie en leren in die vakantie… Als men mij nu zou vragen of ik die beslissing zou over doen? Jazeker. Het verbaast mij trouwens dat er maar 7 mensen (6 eigenlijk) zijn op ingegaan. Maar dat is tof, zo’n kleine promotie .

Melissa, Elsa, Maarten, Martin, ik, Peter en Nico. Melissa heeft intussen afgehaakt.

En ondertussen zijn we bij het heden aangekomen. Nu ben ik al zeven weken ver in de training. In onze prom is er sinds de start al één en ander veranderd. We zijn gestart met zeven studenten: zes ‘nieuwe’ en één die zijn theorie opnieuw moest doen omdat hij niet slaagde voor een retake… Jammer. Na een maand zijn er nog eens drie mensen uit prom 24 bijgekomen, toen waren we plots met 10. Jammer genoeg is het meisje waarmee ik mijn ADAPT afgelegd heb intussen ook al gestopt, dus zitten we vandaag met negen in de klas te luisteren naar de leerkracht. (sd/ds)

_{Avatar courtesy of Sam Derdeyn.}