Het vliegseizoen 2009 is ondertussen weer volop bezig. En dat was afgelopen Pinksterweekend in de provincie Groningen volop te merken! Daar ligt namelijk het kleine vliegveld Oostwold. Daar werd op zondag 31 mei een Stearman fly-in georganiseerde. Op maandag 1 juni ging het feest verder met de Oostwold airshow.

Zondag net na de middag kwam ik aan op Oostwold International Airport om de Stearman fly-in te bezoeken. De luchthaven beschikt over een 880 meter lange start- en landingsbaan waarvan 600 meter verhard. Ik telde drie hangaars, een keet en een verkeerstoren. Deze stonden dicht bij elkaar aan het eind van de taxibaan. Het weer was super; warm, veel zon en weinig wolken. Ik had er zin in!

Langs de taxibaan waren al enkele Stearmans geparkeerd. Ik was verbaasd over het aantal deelnemers voor de vliegshow die al aanwezig waren. Onder andere de T-6, Yak-11 en Captens waren al aanwezig. Het aantal Stearmans viel me een beetje tegen, vier stuks op de grond en eentje was rondjes aan het vliegen. Volgens de website van Oostwold hadden 21 Stearmans zich ingeschreven. Op het grasveld langs de taxibaan waren de voorbereidingen voor de airshow in volle gang. Het terrein was helaas afgesloten voor publiek waardoor de mensen de binnenkomende vliegtuigen op enige afstand moesten bekijken.

Vanuit het terras kon ik alle vliegtuigen zien. Uiteraard wilde ik ze ook allemaal op de foto hebben maar had weinig zin om mijn telelens te bevestigen. Ik stapte naar een man die een veiligheidshesje droeg met het opschrift “organisatie airshow Oostwold” en vroeg of er de mogelijkheid was de vliegtuigen van dichtbij te fotograferen. Er werd niet moeilijk gedaan en er was geen overleg nodig. Ik mocht wel niet alleen de parking oplopen, hij liep met me mee.

Nu kon ik de toestellen van dichtbij bekijken en fotograferen vanuit verschillende hoeken. Marianne van Captens deed een dutje onder de vleugel van haar Mudry CAP-10.

Ook de piloten van de uit Duitsland afkomstige T-6 zaten onder de vleugel te genieten.

Er waren ook twee Stearmans aanwezig van Team Guinot (Wingwalkers). Één van de piloten was zijn vliegtuig aan het poetsen terwijl de twee dames de uitrusting controleerden.

Hij vertelde dat ze zes uur gevlogen hadden van Engeland naar Oostwold in plaats van de geplande vijf uur. Ze hadden erg last gehad van een sterke tegenwind. Het waaide ook vrij fors die dag wat overigens niet onplezierig was met 25 graden en felle zon. Ook bij het tankstation voor de hangaar was volop activiteit. Er stond bijna constant een kist te tanken. Toen we langs alle vliegtuigen gelopen waren was het weer tijd om achter het hek te gaan staan.

Eenmaal achter het hek haalde ik mijn scanner tevoorschijn (ja in Nederland mag dat gewoon!). Ik pikte iets op over de Redyak die op weg was naar Oostwold vanuit Lelystad. Niet heel lang daarna verschenen vier Yaks aan de horizon. Mijn eerste gedachte was dat het de Yakovlevs, het Engelse formatieteam, was. Die zouden op Oostwold airshow een demo vliegen. Dit waren echter de vier Yak-52’s van Yaks over Holland uit Lelystad. Robert de Vries leidde de formatie in zijn Redyak. Als Yak liefhebber is er natuurlijk niets mooiers dan drie extra Yaks die niet op het programma stonden!

Na twee passes en een break kwam de Redyak nog even tanken. Die moest wachten op de Yak-11 die na heel wat gemanoeuvreer eindelijk op het tankplatform stond.

Ondertussen pikte mijn scanner weer iets op: “Hurricane low pass”. Niet lang daarna raasde de Engelse Hurricane laag en hard voorbij. Zonder de scanner had ik deze magische woorden nooit gehoord en de Hurricane zeker gemist met mijn fototoestel.

Na de landing van de Hurricane (die net als iedereen brandstof moest hebben) werden wij, de bezoekers, verzocht het vliegveldterrein te verlaten. Het was ondertussen vier uur en er was een barbecue voor alle piloten en de medewerkers van Oostwold International. Omkopen ging niet lukken en ik verliet het terrein. Ik moest de binnenkomende toestellen bekijken vanaf de weg langs het vliegveld.
Niet lang na de Hurricane kwam de Spitfire binnen en ging meteen door naar het tankstation. De Yak-11 was ondertussen al met de startbaan opgelijnd om zijn demo voor maandag oefenen. Dit gaf mij meteen een mooie kans om mijn plaatjes-maak vaardigheden te oefenen.
Over de scanner hoorde ik dat de Fokker Four zich melde bij Eelde. Een man die naast mij stond vertelde dat zijn vrouw in één van de Fokkertjes zat. Zij is stewardess en bekend met één van de piloten. De scanner hield mij op de hoogte en hij kreeg regelmatig een sms’je van hun locatie. De Fokker Four was alleen veranderd in Fokker Three, de vierde Fokker had problemen met de brandstoftank. Er vloog wel een ultralight toestelletje in plaats van de vierde Fokker om zo geen gat te laten in de formatie.

Het was ondertussen al acht uur ’s avonds en er was nauwelijks activiteit op het vliegveld. Op de scanner was ook niets te horen en ik besloot naar de camping te vertrekken. Er werden die dag 15 Stearmans verwacht, of die allemaal aangekomen zijn weet ik niet. In de middag heb ik er nog geen 10 geteld. Eenmaal op de camping aangekomen zag ik een aantal Stearmans vliegen. Ik wist niet of ze opgestegen waren van Oostwold om een rondje te vliegen of gewoon laat aankwamen voor de fly-in.
De Stearman fly-in was minder spectaculair dan ik gehoopt had. Ik had iets meer Stearmans en meer vliegactiviteit verwacht. Toch was deze dag zeker de moeite waard! Ik heb veel verschillende vliegtuigen gezien en een aantal van dichtbij mogen bekijken. Het was prachtig weer en voor de volgende dag had ik Oostwold airshow op het programma staan. Wat wil je nog meer?