Lockheed-Martin: update
Bij Vought, een bedrijf dat samen met Grumman en McDonnell -Douglas verantwoordelijk was voor veel belangrijke toestellen van de Amerikaanse marine tijdens de laatste 60 jaar - de naam hofleverancier is bijna passend in deze context - wordt momenteel een F-35 getest door hem te laten vallen. Jawel, u leest het goed. Door hem te laten vallen - in het Engels heet dit drop testing. CG-1 is de benaming van dit arme toestel dat zo’n 2,4 meter naar beneden valt, tegen zo’n 20 voet per seconde (het equivalent van een landing aan −1200 voet per minuut). Door deze cijfers wordt duidelijk hoeveel een toestel te verwerken krijgt tijdens de landing op een vliegdekschip. De hoek die gesimuleerd wordt is zo’n 8,8 graden (de zogeheten Angle of Attack), met een roll van 2 graden en een snelheid van 133 knopen. Tijdens deze tests zijn er 500 sensoren die constant in het oog worden gehouden.
© Lockheed-Martin - de CATbird, een voormalige 737-300 van Lufthansa.
Nog meer nieuws over de F-35: BF-4, een F-35B, heeft gevlogen. Dit is de eerste F-35 die het volledige arsenaal aan sensoren zal gebruiken. Eerder werd het al getest op een aangepast Boeing 737-330 toestel, de CATbird - toevallig ook het callsign van Lockheed-Martin. Deze CATbird heeft het hele arsenaal aan elektronica, sensoren en dies meer aan boord, naast een volledige F-35 cockpit. Op 7 april, om vier minuten na tien ’s ochtends (lokale tijd) steeg BF-4 op, met testpiloot David Nelson van Lockheed-Martin in de cockpit. Ondertussen is het toestel overgevlogen naar Patuxent River in Maryland om daar nieuwe tests uit te voeren. De eerste formatievlucht van F-35 Lightning II toestellen is ondertussen ook een feit. AF-01, een A-model (voor gewone runways, zoals de F-16) en broertje AF-02 vlogen gezamenlijk naar Edwards Air Force Base. AF-01 moest eerst nog een spuitbeurt ondergaan om speciale coatings (we nemen aan stealth coatings, om het toestel nog meer ‘stealthy’ of minder zichtbaar op radar te maken) aan te laten brengen door robots en een nieuw kleurtje op het richtingsroer dat wel met de hand werd geschilderd.
&;Lockheed-Martin Gisteren werd ook bekend gemaakt dat de F-35C, het type voor gebruik op vliegdekschepen (‘CV’ bij Lockheed-Martin: Carrier Variant), voor het eerst gevlogen heeft.
Het toestel, CF-01, verliet de veilige grond van marineluchtbasis Fort Worth Joint Reserve Base om 11.46h op 7 juni, om er 57 minuten later terug neer te strijken. Het toestel draagt net zoals sommige van zijn aanverwanten nog lang zijn uiteindelijke outfit nog niet. De missie werd gevlogen door Jeff Knowles, een testpiloot van Lockheed-Martin. Knowles is een gepensioneerde marinevlieger en testpiloot die ook op de F-14A en F-14D heeft gevlogen - hij weet met andere woorden waar hij aan toe is als het om marineluchtvaart gaat. Hij was tevens hoofdtestpiloot van het F-117 programma.
“Ik ben heel erg tevreden dat de F-35C deze stap heeft kunnen zetten,” aldus vice-admiraal Thomas J. Kilcine, bevelhebber van de marineluchtmacht. “Deze vlucht geeft het begin van een nieuw hoofdstuk aan in marineluchtvaart. De systemen die dit toestel ons zal brengen geven ons meer mogelijkheden om meer bedreigingen aan te gaan, ook van verschillende aard (lucht, grond, zee - nvdr). Ook kunnen we hier operationeel gezien meer overwinningen mee boeken, wat niet mogelijk meer was met onze oudere toestellen.”
“Vermits het een lange-afstands stealthtoestel is, ontworpen voor gebruik op vliegdekschepen, krijgen onze piloten nu een jager van de vijfde generatie (Lockheed-Martin gebruikte deze term reeds eerder om de F-22 en F-35 aan te duiden, nvdr) met de meest geavanceerde technologie die er momenteel beschikbaar is. Ik kijk al uit naar de vooruitgang die de F-35C zal boeken in de toekomst en om de tests op Patuxent River (binnen de Amerikaanse marine bekend als ‘Pax’) te bekijken deze zomer.”
De grootste verschillen van de F-35C ten opzichte van de F-35A en F-35B, die onderling veel gemeen hebben, zijn de grotere vleugels die inklappen en grotere controleoppervlakken voor betere manoeuvreerbaarheid bij lage snelheden, wat cruciaal is om op het dek van een vliegdekschip te landen. In slecht weer kan dit dek vanuit het standpunt een piloot zeer onstabiel zijn en geeft een betere manoeuvreerbaarheid meer veiligheid. Ook is er een beter uitzicht vanuit de cockpit dan een huidige F/A-18 (Super) Hornet. Dit is iets dat al jaar en dag een belangrijk punt is voor deklandingstoestellen. De befaamde Vought F4U Corsair bijvoorbeeld had tijdens WOII zo’n lange neus dat er een verhoging van de stoel in de cockpit moest komen om de piloot te kunnen laten zien waar hij heen vloog. Een ander verschil is dat het landingsgestel aanzienlijk versterkt is om de krachten die het toestel ondergaat tijdens een deklanding aan te kunnen. Zoals u hierboven al kon lezen gaat het om meer dan - 1000 voet per minuut, iets wat een gewoon toestel niet aankan. Ook zijn de materialen die gebruikt zijn om het toestel onzichtbaar te maken voor radar, ontworpen om de zware omstandigheden (zoute lucht, grotere luchtvochtigheid, de krachten die het toestel ondergaat bij lancering en landing) aan boord van een vliegdekschip te doorstaan.
© Lockheed-Martin - Let op het Helmet Mounted Display System, ontworpen door Vision Systems International. Deze vervangt de traditionele Heads-Up Display (HUD), die ondertussen ingang vindt in verkeersvliegtuigen. In Nederland ondertussen, dat een belangrijke partner in het programma is, na het Verenigd Koninkrijk en Italië (respectievelijk ‘level 1’ en ‘level 2’ partners - Nederland is een ‘level 2’ partner), heeft het parlement gestemd (79 tegen 71 stemmen) om de F-35-bestelling te annuleren. Ten tijde van deze stemming was er echter slechts een regering van lopende zaken en toenmalig minister van Defensie Van Middelkoop gaf aan dat hij het parlement niet zou respecteren, aangezien deze beslissing onomkeerbaar is. Vermits het hier een ‘level 2’ partner betreft was de investering aanzienlijk (naar verluidt 800 miljoen euro, sommige bronnen spreken over 1 miljard euro) en zou het raar zijn dat Nederland nu pas haar bestelling van zo’n 85 F-35A’s zou annuleren. Lockheed-Martin zelf zegt dat het Verenigd Koninkrijk, Italië, Nederland, Turkije, Canada, Australië, Denemarken en Noorwegen momenteel al zo'n 4 miljard dollar hebben geïnvesteerd in dit reusachtige programma.
© Lockheed-Martin - let op het nieuwe logo op het richtingsroer. De F-35B is onlangs ook voor de eerste keer supersonisch gegaan, op 14 juni. Het toestel, BF-02, bereikte een snelheid van Mach 1,07 (zo'n 1169 km/h) op een hoogte van 30.000 voet, zo'n 9,1 km. Dit specifieke toestel is de derde F-35 die de geluidsmuur doorbreekt, na twee F-35A's. Het toestel is ontworpen om Mach 1.6 te bereiken met een interne lading van meer dan 1360 kilogram. Hierdoor blijft het nagenoeg onzichtbaar voor de radar, aldus Lockheed-Martin. Men maakte maakte ook bekend dat het toestel volledig ontworpen is om de intern meegevoerde raketten en bommen te lanceren en af te werpen op maximumsnelheid.
In Marietta, in de Amerikaanse staat Georgia, is de derde C-5 Galaxy aangekomen die zal deelnemen aan het RERP (Reliability Enhancement and Re-engining Program, een programma dat de betrouwbaarheid verbetert en waarbij ook nieuwe motoren worden geplaatst). Deze zal daar de upgrade krijgen om uiteindelijk een C-5M Super Galaxy te worden. Meer dan 70 verbeteringen gebeuren er tijdens deze conversie. Dit specifieke toestel is een C-5B model, waar er vijftig van gebouwd werden en allemaal in dienst zijn bij de Amerikaanse luchtmacht. Door deze upgrade kan het toestel 58 % sneller klimmen tot z'n kruishoogte, die zelf tot 38 % hoger ligt dan vroeger. Hierdoor kunnen zwaardere ladingen verder worden vervoerd vanuit meer locaties, met minder bijtanken in de lucht tot gevolg. De tot hiertoe benodigde tankervliegtuigen kunnen dan elders worden ingezet. De nieuwe motoren, de General Electric F108-GE-100s, leveren 22 % meer stuwkracht en voldoet aan de Stage III eisen.
© Lockheed-Martin Er komt ook een nieuwe cockpit en andere systemen, onder de naam Avionics Modernization Program, met digitale controlesystemen voor alle weersomstandigheden, alsook een nieuwe automatische piloot. Dunne schermen, een nieuwe rits communicatiemiddelen en een verbeterde navigatie- en veiligheidsuitrusting maken ook deel uit van het pakket.